Verbonden Democratie van Peter van de Vliet. Een bijzonder boek dit keer, geschreven door een vriend van één van onze leesclubleden. 


Verbonden Democratie 

Peter van der Vliet


Samenvatting

In dit persoonlijke boek schetst Peter van der Vliet de contouren van de nieuwe democratie. Overheden die actief gemeenschappen ondersteunen die draaien op gedeelde waarden en leiden tot blijvende netwerken. Dit om de initiatiefkracht van burgers te erkennen. In Amsterdam Nieuw-West gebeurt dit en dat kan elders ook. De auteur pleit voor het ontwikkelen van de participatieve democratie. De doe-democratie waarbij de trias politica zich naar een volgend niveau begeeft: de octa politica, die acht fundamentele krachten in de samenleving verbindt. Een heel nieuwe dimensie brengt hij in door, voortbouwend op de scheiding van kerk en staat, een nieuwe maatschappelijke plek te geven aan spiritualiteit en bezieling. Peter van der Vliet is als coach en consultant actief op hete maatschappelijke plekken. Zijn focus is actiegericht leren en bewustwording. Hij verbindt de straat en werkvloer met beleid. Eerder schreef hij: Verlangen naar de zee (2012)..

Ons Verslag

Verslag bijeenkomst bij Peter Paul op woensdag 15 april 2026

Voorwoord:

De keuze van dit boek: eens niet een boek uit de top tien van NRC of met een Libris literatuur prijs. Ook geen historisch boek.

Het gebeurt maar zelden, en in onze leesclub is het nog niet voorgekomen, dat een vriend van je een boek schrijft en dus heel dichtbij voelt.

Het leek mij daarom leuk dit boek in te brengen wat recent is uitgebracht en waaraan hij een lange tijd intensief heeft gewerkt en over vertelde. Ik had het boek voor de inbreng nog niet gelezen. Wel ben ik bij zijn presentatie bij de eerste uitgave geweest. Ook hebben wij met het grootste deel van onze leesclub een try-out meegemaakt in Laren. Daarnaast hebben een aantal van de club een ronde met hem gefietst. De schrijver is dus niet helemaal onbekend voor onze leesclub.

 Mijn band met de schrijver:

De band tussen Peter en mij gaat al ver terug. In onze zeeverkennerstijd, 2e helft jaren 70, kwamen wij elkaar voor het eerst tegen tijdens een instructeurscursus Adam.

Via onze vriendinnen, die met elkaar bevriend waren, verdiepte ons contact. Wij deelden een passie voor zeilen en woonden uiteindelijk dicht bij elkaar. Wij maakten alle wel en wees mee van elkaars gezinnen, kennen elkaars families en vrienden goed, als je haast 50 jaar met elkaar omgaat weet je goed wat je beiden meemaakt. Als hij dan ook nog trouwt met mijn zakelijke partner wordt het wel echt close. Wij zeilden ondertussen in elkaars zeilteams de zomerse woensdagavond wedstrijden waardoor wij samen in een vriendengroep zitten met allen een gedeelde passie voor zeilen. Met dit hechte clubje hebben wij prachtige avonden meegemaakt met de nodige gesprekken. Daarnaast hebben wij sinds een aantal jaar een klein clubje fietsers, je weet wel, van die mannen met buikjes die op zondagochtend in lycra voorbij racen, waarvan Peter en ik tot de kern behoren.

In al die jaren heb ik Peter leren kennen als een zeer betrouwbaar en innemend mens. Hij weet iedereen voor zich te winnen en maakt indruk door zijn open mind en niet veroordelende wijze van tegemoet treden. Een eigen manier van reageren op problemen die wij allemaal meemaken en altijd hulpvaardig. Hij heeft mij in mijn leven meerdere keren zaken laten inzien waar ik dagelijks profijt van heb, echte levenslessen. Zijn inzichten hoe om te gaan met de medemens, je levenswandel vooral bij jezelf te zoeken en niet bij de ander, het is maar één aspect van zijn veelzijdigheid. Zijn uitspraak jaren geleden: “Peter Paul, het gaat niet om het gedrag van de ander, het gaat puur om hoe jij er op reageert” is tot op de dag van vandaag iets wat ik niet vergeet. Ook zacht op de persoon, hard op de materie is een van zijn uitspraken waar je dagelijks mee uit de voeten kan. Door onze vele contacten krijg je natuurlijk mee hoe divers zijn opdrachten zijn, op wat voor zeer uiteenlopende terreinen hij werkt en hoe hij daar zijn steentjes bijdraagt om vanuit die visie de wereld te verbeteren en tot oplossingen komt.

Ik ben dus extra benieuwd naar dit boek.

Verslag van de avond:

 

Aan de hand van een aantal vragen, die vooraf zijn rondgestuurd, hebben wij getracht een goed beeld te krijgen van wat de een voorde ander van het boek en de schrijven vindt. 

1.        Wat voor cijfer geef je het boek op een schaal van 5?

Koos                  2

Dirk                   1

Hans                 1-2

Jaap                  3

Frits                   1.5

Peter-Paul       2

2.       Wat voor beeld heb je van de schrijver gekregen na lezing en de bijeenkomst in Laren en hoe denk je over hem?

3.       Kan je in een zin de belangrijkste boodschap van het boek samenvatten?

4.       Wat vind je een interessant deel van het boek?

5.       Ben je het eens met de visie van Peter?

6.       Zie je de verbonden democratie als een werkbare en realistische optie?

7.       Heb je iets van het boek geleerd of heeft het boek jouw visie op onderdelen veranderd? 

8.       Zou je het boek aanraden aan anderen?

De lijst van vragen werd niet strak gevolgd. Het monde al snel uit in een verhaal wat een ieder van het boek vond.

De kritieken:

Een aantal zaken passeren de revue, woorden zoals chaotisch, niet uitgelezen, het ontbreken van zelfreflexie, het beeld dat je van hem krijgt door lezing van het boek en de bijeenkomst strookt niet met de persoon, gebruik van de geschiedenis is discutabel en soms kort door de bocht. Zoekend naar het goede in de mens, interessante man, een managementboek dat van de hak op de tak springt met als doel mensen meekrijgen voor een idee, inbreng van social design, geen meetbare resultaten, het is moeilijk leesbaar en gelardeerd met veel weetjes en feiten die afleiden van het verhaal.

In Hfdst 5 komt het bij elkaar en het deel over de bewustzijnsversneller Hfdst 6 hangt er weer een beetje bij. Geen goed geschreven boek maar respect voor een zeer persoonlijk verhaal met een inkijk op zijn leven, hij stelt zich zeer kwetsbaar op. Het doel van burgerparticipatie is op zich goed. De ontwikkeling in Nieuw West is interessant. Er is door overheidssanering veel cohesie verdwenen in buurten zoals Nieuw West. Een consultancyboek, het is een verhaal. Wij moeten van de individualistische samenleving weer naar een samenleving naar de letterlijke zin van het woord. Het deel waarin alles samenkomt is hoofdstuk 5, contouren van de verbonden democratie. Bij het spirituele en energetische gedeelte haken een aantal af.

Of de oplossingen zoals verwoord in het boek van de grond komen in een grotere context dan een deelraadwijk in Amsterdam, daar zetten wij onze vraagtekens bij. Veel is theoretisch en idealistisch. Hij weet wel zaken voor elkaar te maken maar dat gaat op kleine schaal, werkt het ook in een grotere context.

 Als inbrenger van het boek moet ik zeggen dat het voor mij onsamenhangend is, erg moeilijk te volgen. Op diverse onderdelen kan ik de conclusies niet volgen. In hfdst 5 vond ik er meer lijn in zitten maar in hoofdstuk 6 raakte het weer kwijt.

In het boek beschrijft hij zijn levenslessen en ervaringen die ik herken, jammer dat ik de diepere verbindingen en lagen niet zie.  

 

Een ieder bleef bij zijn standpunt van het eerdere cijfer. 


Onze Waardering

/ 5

Reacties